Mandegar ::نقاشی ها و کارهای دستی مريم رضايی

زيبايي هميشه زنده است

نقاشی ها و کارهای دستی مريم رضايی

خدا چون كارش پايان گرفت فقط گفت:« آن جانور باشد » او بار ديگر ياد آور شد نور « نيك» است و بدين سان جهان آغاز شد.
در زمانه ما، متاسفانه كمتر هنرمندي( خصوصاّ در هنرهاي تزئيني) سعي در انطباق دانسته هاي زيبايي شناختي خود با فرهنگ بومي ومادري اش دارد ودر اين ميان، آثار اصيل وخلاقي هم اگربه وجود آيند ، طبيعي است كه در انبوه محصولات نازل بازاري گم مي شوند.
مريم رضايي ازمعدود هنرمنداني است كه تحصيلات آكادميك نقاشي خود را به خدمت گرفته تا آن چه در گوشه اتاق رخ مي نماياند نه فقط پارجه و رنگ كه پاره اي از روح باشد.
او مي انديشد، مي آفريند و بر اين باور است كه:
انسان هرگز حقيقت را نخواهد يافت مگر آن كه ذهنش را از تمام كلمات مرده پاك كند تا اصل روشني در آن جاي گيرد.
رضايي صرفاّ تصوير گر دنياي پيرامونش نيست بلكه خود دنيايي نو مي آفريند و درآن زندگي مي كند . او در خصوص انگيزه كارش و هر هنرمند ديگري مي گويد:
وقتي در انسان حس آفرينش برانگيخته شد , مجبور است نقاشي كند, بنويسد يا در قالب هر هنر ديگري وارد شود. فرقي نمي كند قالبش چه باشد. مهم درك ابديت است.
وي اگر چه تا كنون آثارش در نمايشگاه هاي زيادي به نمايش در آمده و كارهاي دستي اش درداخل و خارج كشور به فروش رسيده اما هنوز معتقد است كه نبايد به فريب خريدار پرداخت و بايد از ارائه كارغير خلاق پرهيز كرد.چرا كه:
هنر يعني خلاقيت, فقط بايد وحدت كثرت درك شود . وحدت يعني دريافت آن وجود كل. وقتي كل درك شد , بي نهايت شكل و فرم و رنگ به وجود مي آيد .
عشق از تمام مراحل مي گريزد, سبزه از خاك مي رويد, استخوان جان مي گيرد , هيچ مرگي وجود ندارد, سبز از آن سبز است , بيشكل و صورت اما سر چشمه تمام امكانات است.خلاقيت يعني همين بيان ساده ي حقايق چنان كه هستند وبالقوه را به فعل در آوردن.
جهان آثار اين هنرمند در عين سادگي و حفظ معصوميت كودكانه گويا با نوعي فلسفه ي عرفاني گره خورده كه خود اين فضا را اينگونه وصف مي كند:
آدمي نخست با تناقض هاي هستي سر و كار پيدا مي كند : مرگ و زندگي, شب وروز , زشت وزيبا و... .
او با تمام وجود با تضاد ها آشنا مي شود , سپس به تضادهاي خود پي مي برد.
شناخت تضادها يعني آمادگي براي زيست. وقتي اين نكته فهميده شد, نه دو دلي در دل مي ماند نه انديشه ي پريشاني در سر.
زيبايي هميشه زنده است ,چرا كه براي آن نه گذشته اي است و نه حال وآيندهاي.