مرد خوشبختِ اُپرا‎‏

ترجمه ي لعيا ملك پور

نگاهي كوتاه به زندگي و آثار پاوارتی

بدون شک هيچ خواننده اپرايي به اندازه پاوارتی دارای شهرت جهانی نيست. او با داشتن صدايي رسا و پرطنين در زمره سرشناس ترين شخصيت ها‌ ، چون ستارگان پاپ و هاليوود قرار دارد.
اخيراٌ لوسيانو پاو
ارتی ـ نامی آشنا برای اين حرفه فوق العاده ـ چهلمين سالگرد شروع آوازه خوانی (اپرا) را جشن گرفت. آوازه خوان بزرگی که در عالم موسيقی درخشيد و افق های جديدی به روی موسيقی کلاسيک گشود و طرفداران بيشماری را در هر گوشه از جهان گردآورد. با رکورد حضور 43 سال در صحنه اپرا، لوسيانوپاورتی محبوب ترين هنرمند موسيقی کلاسيک در تاريخ اين هنر است.
لوسيانو پاوارتی در 12 اکتبر 1935 در شهر مدونای ايتاليا به دنيا آمد او اولين و تنها پسر يک نانوا
بود. مثل همه ي پسرها بيشتر وقت خود را صرف ورزش (خصوصا فوتبال) می کرد. او عضو تيم فوتبال شهر بود در حقيقت اولين شهرت خود را در تيم فوتبال محله به دست آورد لوسيانو در هر بازی برای تيمش نهايت غيرت و تعصب را بکار می گرفت.
او نخستين بار به عنوان يک آماتور مستعد و  شيفته اپرا در گروه کر شهر به همراه پدرش شرکت کرد. پاوارتی جوان به همراه پدرش برای شرکت در مسابقات بين المللی لينگلين به شهر والس رفتند و در آنجا برنده جايزه اول، اين مسابقات شدند اين حضور
، آتش جاه طلبي های او را برای تبديل شدن به يک آوازه خوان شعله ورساخت.
او با آموزش نزد مربيانی مثل آريگو يالو و آتوری کامپاگانوی توانست اولين تک خوانی خود را به سال 1961 (به نام رودولفو) در سالن اپرای شهر رجيواميليا اجرا کند او در همين سال برنده يکی از معتبرترين جوايز بين المللی به نام کونسرنو شد. به زودی آوازه شهرت او در سراسر ايتاليا و حتی در آمستردام ، وين، زوريخ و لندن پيچيد. او برنامه های متعددی در سالن های تئاتر ايتاليا اجرا کرد و رفته رفته شهرتش جهانی شد سپس به آمريکا رفت و در
فوريه 1965 با يک تهيه کننده اهل ميامي به نام جان ساترلند شروع به همکاری کرد.

پاوارتی به اشاعه وگسترش موسيقی اپرا در بين نسل جوان پرداخت و برای اين منظور مسابقات بين المللی اپرا در فيلادفيای آمريکا را پايه گذاری کرد مسابقاتی که باعث ظهور بسياری از ستارگان جوان در اين رشته شد.

پاوارتی به همراه تعدادی از خوانندگان مشهور جهان گروهی به نام "پاوارتی و دوستان" را تشکيل داده است که اين گروه با اجرای کنسرت های مختلف در گوشه و کنار دنيا به کارهای عام المنفعه می پردازند. در دهمين کنسرت پاوارتی و دوستان که در ايتاليا برگزار شد بهترين خوانندگان راک، پاپ و جاز گرد هم آمده بودند که از جمله آن ها می توان به برايان آدامز، آناستازيا، سليون ديون، التون جان، اريک کلاپتون، انريکوايگليسياز، ريکی مارتين، بوی زون، استينک، استيومکدول و چند ستاره سرشناس ديگر اشاره کرد. درآمد حاصل از اين کنسرت که بالغ بر ميليون ها دلار می شد صرف بالا بردن کيفيت آموزش و پرورش، بهداشت و درمان و اشتغال در بوسنی ، کلمبيا، کوزو، گواتمالا، ليبريا، تبت و اردوگاه پناهندگان افغانی و پاکستانی شده است . همان سال کنسرت ديگری با درآمد 2 ميليون دلار توسط اين گروه اجرا شد که عوايدش صرف پناهندگان عراقی شد.

جوايز و منصب ها

پاوارتی عناوين و جايزه های جهانی بسياری دريافت کرده است که از آن جمله می توان به موارد زير اشاره کرد:

دريافت نشان افتخار و لياقت از دولت ايتاليا به دليل خدمت به کشورش

برنده مقام نخست جواز گرامی در سال 1998، و موزيسين برگزيده سال

دارای ديپلم افتخار از از دانشگاههای معتبر دنيا از جمله دانشکده هنرهای نمايشی دانشگاه فيلادلفيا، پترزبورگ، اکلاهاماسيتی، پارما، دانشگاه سن مارتينوی ليما و دانشگاه پرو.

برنده جايزه برتر شهر پاريس که توسط جاسکويز جيراس (احتمالاٌ شهردار پاريس) به او اهدا شد

برنده جايزه هنرمند مردمی در استراليا (اين جايزه توسط وزير فرهنگ استراليا به او اهدا شد)

در 1998 در سی امين سالگرد اجرای پاوارتی در سالن اپرای متروپوليتن، رودی جيليانی شهردار نيويورک اين روز را روز پاوارتی نام نهاد.

در سال 2000 از سوی کوفی عنان دبير کل سازمان ملل متحد، پاوارتی به عنوان سفير صلح اين سازمان انتخاب شد.

برنده جايزه نانسين از سوی کميسريای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد به دليل اقدامات بشردوستانه او در اقصی نقاط دنيا.

پاوارتی همچنين در نوامبر 2001 موفق به دريافت جايزه دهکده جهانی ( توسط ميخائيل گورباچف به او اهدا شد) و جايزه افتخاری مرکز کندی در آمريکا شد.

 

پاورتی از اپرا خداحافظی کرد
 
در برنامه ای که شنبه شب 13/3/2004 ، به مناسبت خداحافظی او در سالن اپرای متروپوليتن شهر نيويورک ترتيب داده شده بود پاوارتی 68 ساله پس از 43 سال حضور در صحنه اپرا اعلام بازنشستگی کرد. پاوارتی در اين مراسم سه بار آواز خواند که هر سه بار مورد تحسين تماشاگران قرار گرفت. با اين که عکس برداری در سالن متروپليتن ممنوع بود اما نور فلاش های عکاسانی که پنهانی با خود دوربين به داخل برده بودند سالن را روشن می کرد. جشن شنبه شب اپرای متروپليتن يکی از زيباترين مراسم بعد از خداحافظی لينوی ريسانک در ژانويه 1996 بود. اين مراسم می توانست تا ديروقت ادامه يابد اما کهولت سن پاوارتی باعث می شد او به سختی روی


آموختن موسيقی از طريق مطالعه مثل عاشق شدن از طريق نامه است.

  صحنه بايستد و خيلی سنگين حرکت کند تمام طول شب پاوارتی سعی می کرد تا احساسات خود را کنترل کند.
پس از پايان مراسم در حالی که چهره اش برافروخته بود و به نظر می رسيد بسيار هيجان زده است برای هزاران مشتاقی که به پا ايستاده بودند و او را تحسين می کردند ادای احترام کرد او دستانش را روی سينه اش گذاشت و برای مردم تعظيم کرد سپس آنها را روی قلبش گذاشت و بوسيد. در قسمت جلوی سالن پرچم قرمز رنگ بزرگی آويخته بودند که بر روی آن نوشته بود: لوسيانو دوستت داريم ، با تصوير يک قلب به جای حرف o    کلمه love  .

پاوارتی در پاسخ به اين سوال که چرا کناره گيری کرديد در حالي که می خواستيد در هفتادمين سالگرد تولدتان کنسرتی داشته باشيد گفت: فکر می کنم ديگر وقتش رسيده است.

پاوارتی روز بعد از وداع با اپرا گفت: من زندگی کاملی دارم، کامل، يک زندگی شاد و به همين خاطر از خدا ممنونم، هر روز صبح از خدا تشکر می کنم من مرد خوشبختی هستم يک مرد خوشبخت.

سال نگار پاوارتی

1936 لوسيانو پاوارتی در مدونای ايتاليا به دنيا آمد پدرش فرنادو و مادرش آدلی.

1961 پاوارتی برنده يکی از جوايز بين المللی اپرا به نام جايزه آشيل (قهرمان افسانه ای يونانی) شد.

1961 بعد از 8 سال نامزدی با خانمی به نام آدو ورونی، با او ازدواج کرد.

1961 شروع همکاری با شهرداری شهر رجيو اميليا ايتاليا در اپرای لابوهومی

1962 تولد اولين دخترش لرنزو

1963پس از اينکه جوزپه دی استنالو قبل از اجرای برنامه دچار بيماری شد پاوارتی به جای او به اجرای برنامه پرداخت. اين برنامه که از بی بی سی به طور زنده پخش می شد حدود 15 ميليون بيننده داشت.

1964تولد دومين دخترش کريستينا

1965 اولين اجرا در آمريکا

1967 تولد سومين دخترش به نام جيولينا

1975: به همراه پدرش به عنوان بهترين آوازخوان(تِنور) انتخاب شد.

1980: اجرای برنامه در سنترال پارک نيويورک با حضور بيش از 200 هزار نفر

1982: حضور در يک فيلم کم هزينه ساخته جرجيو.

1986: اجرای برنامه در جشن سالانه در لابوهومی مدونا

1986: اجرای اولين برنامه در کشور چين از جمله حضور در تالار ملی خلق چين

1990 : پاوارتی به همراه دو تن از دوستانش به نام های پلاسيدو دومينگو و جوسی کرياس در مسابقات جام جهانی فوتبال ايتاليا به اجرای برنامه پرداختند اين گروه سه نفره بعدها نيز به همکاری با يکديگر ادامه دادند.

1993: آشنايی با خانمی به نام نيکوليتا مانتوينا که به عنوان منشی در دفتر او مشغول کار بود.

1995: اجرای برنامه در شهر البرتا و ادمونتون کانادا برای اولين بار

1999: آغاز تحقيقات دولت ايتاليا برای بررسی اتهام پاوارتی به جرم فرار از پرداخت ماليات

2000: پاوارتی از همسرش آدو جدا شد وی بعدها با نيکوليتا ازدواج کرد نيکوليتا 34 سال از او کوچکتر است.

2001: تبرئه پاوارتی در دادگاه از اتهام فرار مالياتی

2002: اجرای برنامه با ارکستر سمفونی کالگاری در ساديلدومی (يکی از شهرهای ايتاليا)

2003: انتشار اولين سی دی حاوی  13 ترک اورجينال از آوازهای پاورتی

2004: خداحافظی پاوارتی از صحنه اپرا

 

 اظهار نظرها:

_ من آدم برون گرايی هستم از ملاقات با مردم لذت می برم وقتی از مردم حرف می زنم منظورم فقط طرفدارانم نيستند بلکه از ديدن هر کسی خوشحال می شوم.

_ برای من جای بسی خوشحالی است که به واسطه ای صدايي که دارم چيزهای زيادی در زندگيم به دست آورده‌ام من اين صدای زيبا را هديه ای از طرف خدا می دانم، صدايي که مردم از شنيدن آن لذت می برند.

_ وقتی که تِنوری کارش را شروع می کند به سرعت در همه جای دنيا از او حرف می زنند ما نيازی به تبليغ نداريم چون خوشبختانه تعدادمان کم است ( او می خندد).

_ آموختن موسيقی از طريق مطالعه مثل عاشق شدن از طريق نامه است.

_ برای شنيدن موسيقی هيچ هوش و ذکاوتی لازم نيست.

 

 

برگرفته ازسايت هاي:

http://www.geocities.com/laosw/Classical_Html/PavarottiBio.html

http://news.scotsman.com/uk.cfm

http://www.canoe.ca/JamMusicArtistsP/pavarotti.html

http://us.imdb.com/name/nm0667556/

 

هنر و اقتصاد

نوه‌ي قدم بخير مزرت بود

گراهام گرين

داستان

شعر

 هنر تجسمی و هنر تجسمی محض  

نابغه اي كه خلاصه‌ي خود بود

 مرد خوشبختِ اُپرا‎‏

گفتگو

معرفی کتاب