فرزانه قوامی



وهم و وسوسه

دستت را توی پهلویم به دشنه می کاری
دست می زنی به دوستت دروغ داشته ام
ازسطر های وهم و وسوسه
تا طپش ها ی تند من زیر گلوی خیابان
دستی به پهلویم بیار
آخر همیشه زود بود
ازروزهای تند می دوم
تا کوچه های خیلی دیر      که عاشقت بوده ام
توی حوض و فواره              نقل و گریه
و تاجی که روی سرم سر می خورد


شهربانوی مبهوت کوه های گم شده!
پله های چرک و ترک
آوار وپس لرزه
لرزوپس آوار و وهم و وسوسه
از سطرهای خیلی دور
تا طپش های تند من
روی دوستت دروغ داشته ام
دست می زنند ودستی به دشنه توی پهلویم می کارند زیرگلوی خیابان


خوابت را به من بگو !
که عاشقت خیلی دیر بوده ام
آخر همیشه زود بود
شهربی بانو      بانوی بی شهر
بانوی تاج های مس و مفرغ توی کوه های گم شده!
لرزوپس آوارووسوسه
خوابت را به من بگو!
که دستم به دشنه توی پهلویت
خوابش می آیدوزیربارش نقل ها می شکند

شهریور85

 **************************

سه شعر از منصوره اشرافی

1