
شعر

مینو نصرت
گیجم می کند
تردی موهایت
گاه یهودایم ؛ زمانی مریم
یوسف پیراهنم را دریده اند
برهنه پا و برهنه جان
بوسه بر گونه های افق می زنم
در بغل سرزمینی وامانده
وخود را می پوشانم
از یاجوج های ایستاده بر شانه هایم
از بی پناهی
پنا ه به عمق چشمان تو می برم
گیج می خورد چشمانم
و از حال می رود
زنی در برهوت اندام ام
|
|
|