
شعر خارجی

مارال مری
ترجمه صابر حسینی
من چون لاک پشتی
به راه افتاده ام
دیروز به خویش می اندیشیدم
امروز خودم را در راه دیدم
با گام لاک پشتی ام پیش می روم
کجا ؟ نمی دانم
باران می بارد
گام بر می دارم
موهایم منتشر می شوند
صورتم سرخ می شود
هوا خیلی سرد است
در جیبم تنها یک جفت دستکش
نمی پوشمشان
می خواهم امروز از سرما بلرزم
می خواهم وجودم را بسوزانم
خسته ام
در دریای خستگی و اندیشه خفه می شوم
شما به چه می اندیشید؟
به هیچ ،به آن پوچی بزرگ !
Yola çıkmış bir kaplumbağa gibiyim,
Dün düşünüyordum kendimi,
Bugün yolda buldum ayaklarımı,
Kaplumbağa adımlarımla ilerliyorum,
Nereyemi?
Bilmiyorum ,yağmur yağıyor yürüyorum,
Saçlarım savruluyor,yüzüm pembeleşti çok soğuk!
Cebime tek aldığım bir çift eldiven ,giymiyorum ,
Üşümek,canımı yakmak istiyorum bugün,
İsyancı yanım ağır bastı ,ateş bastı kükrüyorum,
Yorgunum aslında,
Yorgun ve düşünce denizimde boğuluyorum,
Neyi düşünüyorsunuz ?
Hiç o koca bir hiçliği!..
...........................................................................
به تولد دوباره ایمان دارم
بال در خواهم آورد
دو رنگ خواهد داشت
رنگ هایش هر لحظه
عوض خواهد شد
گاهی سفید
گاهی سیاه
یک سبد پر از خنده ی با طراوت
خواهم داشت
سرزمین ها سرزمین ها
در آن سرزمین ها قدم خواهم زد
درست مثل کودکی که
فلوت می نوازد
هنگام گذر از آن وادی ها
قطار ها خواهند گذشت
مسافرانش مرا خواهند دید
و من از خنده های با طراوتم
هدیه شان خواهم داد
yeniden doğuşa inanıyorum,
kanatlarım çıkacak,
iki renkten olacak,
zaman zaman değişecek renkler,
bazen beyaz olacak,
bazende siyah.
Taze gülücük sepetim olacak,
vadiler ,vadiler o vadilerde yol alacağım,
tıpkı fülüt çalan çocuk gibi
vadi'den geçerken trenler geçecek,
içindeki,yolcular beni görecekler
ve ben onlara,
taze gülümsememden armağan edeceğim...
 |