یادداشت ماه

   « ماندگار » پیش از آن که یک نام باشد یک آرزو است.آرزوی  پایندگی و بالندگی .  مثل قدیمی ها که نام فرزندانشان را «  بمانی »،« خدایار» و ...
می گذاشتند.

   « ماندگار » گر چه سر آن دارد که بماند ولی اگر بعد از هر چند شماره ، مثل همه ی بمانی ها و خدایار ها رفت ،امید است آن چه از او به جا می ماند خاطره ای دلنشین دریادها باشد.چرا که ما مصرانه براین باوریم هیچ روینده ای در زمان ماندگار نیست جز جوانه ای که در دل ها و یادها ریشه می دواند.

   همان طور که مخاطب محترم آگاه است، اولین شماره هر نشریه با مجموعه ای از مشکلات ثابت و متغیر مواجه است که ناگزیر باید با آن دست و پنجه نرم کرد. از آن جمله ، مشکلات مادی است که خوشبختانه به کمک اینترنت ( بی نیاز به کاغذ و چاپ و ...) توانستیم آن را به کمترین حد برسانیم. بعد می ماند جلب اعتماد دوستان نویسنده و شاعر وحتی مصاحبه شونده که می بایست مطالب اولین شماره توسط ایشان تامین شود.شاید بخت آوردیم که مختصر اعتباری پیش چند یار فرهیخته داشتیم تا این شماره را چنان که می بینید گرد آوردیم . باشد که با ارتقاء کیفی شماره های جدید به این اعتبار و اطمینان و همچنین شمار دوستان این چنینی بیافزاییم.

   وخلاصه آن که « ماندگار» بی قصد گنده گویی وادعای آرمان های بزرگ همین است که پیش روی شما است و سعی دارد هم چنان بدون درگیر شدن با مسایل سطحی سیاسی- اجتماعی ( البته به دور از بی تفاوتی ) راه خود را در عرصه فرهنگ ، ادب و هنردر پیش گیرد ودر این راه البته محتاج توجه و عنایت شما است چرا که ما نیز مثل تمام کودکان و هنرمندان صادق،بی پروا فریاد می زنیم: ما نیازمند نگاه شمائیم    لطفا مارا نگاه کنید.

                                                    پایدار و ماندگار باشید